شهرام معقول

X

شهرام معقول

شهرام معقول

شعر


دوستانی که علاقمند به اشعار به گویش گیلکی هستند آخرین سروده گیلکیم در وبلاگ "اشعار گیلکی شهرام معقول" با ترجمه موجود است که خوشحال می شوم مطالعه فرمایند. آدرس این وبلاگ در گوشه همین وبلاگ موجود است. (۱) وقتی که اشک هایت جاری شد آبی چشمانت را در دریا ریخت آنگاه شکرانه ات آسمان را آبی کرد آه میرزای من جنگل مصیبت زده است خوک ها زیاد گشته اند و گوسپندان همه نهالها را چریده اند. فروردین ۸۷ ********************* (۲) یک رشته از بهار نارنج در دستان من چشم انتظار توست یک ساحل گوش ایستاده تا زمزمه هایت را بشنود ماسه ها را بگو به پا بوسی تو ازجا می جهند آه ای عاشقانه های کودکی من بس است انتظار یک رشته از بهار نارنج چشم انتظار توست! فروردین ۸۷
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 22:46 توسط شهرام معقول \|

	یک سوال مهم؟!
سلام ، من به تازگی شعری در وبلاگم آورده بودم و تصمیم نداشتم چیز جدیدی بنویسم ولی این مطلب برایم آنقدر مهم به نظر آمد که صلاح را در آن دیدم که آن موضوع را هر چه سریعتر با شما دوستان مطرح کنم. دوستان اهل ذوق و ادب، من قبل از اینکه وبلاگی داشته باشم همیشه فکر می کردم نقد نوشته های دیگران کار بسیار سختی هست و نیاز به اطلاعات جامعی دارد ولی در این محیط دیدم خیلی ها بی پروا دیگران را نقد می کنند و بعضی وقتها از نقدها اینگونه بر می آید که حتی مطالب درست خوانده نمی شوند، نظر من این است شاید یک نقد اشتباه آن گونه بتواند تاثیر بد بر نویسنده بگذارد که شخص برای همیشه از ادامه راه باز بماند، پس من فکر می کنم به این مسئله باید توجه ویژه شود وباید همه در این راه آموزش ببینند تا بتوانند درست نقد کنند به همین منظور بنده برای استفاده خودم و سایر دوستان این سوال را مطرح می کنم ، به نظر شما دوستان در این جامعه الکترونیکی یک نقد و نظر خوب با توجه به امکاناتی که در محیط هست باید چه خصوصیاتی داشته باشد تا سازنده باشد نه مخرب و در عین حال این توانایی را داشته باشد تا بتواند نکات مثبت و منفی یک نوشته را به طور مطلوب مشخص کند؟ اردیبهشت ۸۷ - شهرام معقول
+ نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 23:4 توسط شهرام معقول \|

	پرستو
ای پرستوی من بنشین ای شکسته پرت از کین تا سحر با تو می گویم قصه ی غصه ای دیرین راز این رنج و سختی را با کسی گفته نتوانم سال ها مانده در سینه سخت آتش زده جانم آسمان بی ستاره خفت چون سیه چاله آن را خورد ماه شب را یکی دزدید توی قلک نهاد و برد جنگل سرو بالا را آتش کینه ها سوزاند کفتر قاصد دل را از سر بام ما پراند آسمان سنگ دل گشت و باد و باران خود را برد بلبلی ناله زد آن قدر روی پژمرده گلها مرد خواب گلهای نیلوفر سال ها مانده بی تعبیر چشم نرگس فرو مانده در ته چاه کین درگیر یاد من هست می گفتی شب پناهگاه دزدان است من که از شب نمی ترسم گرچه شب آفت جان است ای پرستو، شکسته دل تا سحر قصه تکراریست خون بال تو می گوید عاقبت صبح بیداریست. فروردین ۸۷
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 9:16 توسط شهرام معقول \|

	توله سگ ها!
صدای زوزه می آید سگی در گوشه ی دیوار خانه توله آوردست زهر سو باد سوزان می وزد ای وای که شاید توله ها را مرگ نزدیک است صدای توله ها در کوچه می پیچد و من خوابم نخواهد برد چه فرقی می کند تو خواب و من بیدار ز هر سو برف می آید ز هر سو باد می آید کسی از جای گرمش جُم نخواهد خورد. هوا آبستن بغضی فرو خفته است صدای زوزه ها آرام صدای زوزه ها خاموش می گردد و من گریان نمی دانم که فردا باز صدای توله ها در کوچه می پیچد؟ که فردا باز سگی در راه به لقمه نان خشکی پای من لیسد؟ و یا در سوز سرما توله سگها گشنگی تا صبح می میرند. فروردین ۸۷
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 9:28 توسط شهرام معقول \|