آسمان از خلاء پرواز

لبریز است

و فکر میکنی

شانه های زمین را

یارای چرخاندن عقربه ها نیست.

غمگین نباش!

بال شکسته ی پروانه

در لانه ی هیچ مورچه ای جا نمی شود.

(۲)

امشب که ماه

از پنجره اتاقم داخل آمد

گوشه اش خواهم نوشت

اگر نبودی زمین چه قدر تنها بود.

از دوستان عزیز خواهش می کنم چون ممکن است فرصت نکنم به طور عادی به همه سر بزنم در صورت به روز رسانی وبلاگشان ،اگر قابل دانستند، به بنده خبر دهند تا شرمنده محبت شان نباشم. البته من سعی خودم را می کنم که منتظر دعوت نمانم ولی چه می توان کرد... .