از همه  دوستانی که صرف وقت نمودند و با نظرات خوب و سازنده خود در دو قطعه زیر و سروده های قبلی مرا راهنمایی کردند، و اشکالاتم را به شکلی سازنده یاد آور شدند تشکر می کنم، بی شک در راه بهتر شدن سروده های ناچیزم از آنها به بهترین نحو استفاده خواهم نمود، و دعا گویتان خواهم بود همیشه پیروز باشید.

این روزها چون گذشته دوستت ندارم

برای تو می میرم

در سایه سار بلوطی

در ظهر گرم و شرجی جنگل

با اشاره ای

               عاشقانه

در تمنای دست من می غلطی

و در دهانم آب می شوی

دستانم رنگ تو

و دهانم طعم تو را دارد

چنان در طعم وحشی تو در گیرم

که خار های ترا نمی بینم

این روزها بی خارترین خارهای جهانی

تمشک من!

                                                                فروردین 87

......................................................